72

از تلفن که از سال 92 فقط وسیله ای برای شنیدن خبرهای بد بوده متنفرم . از تردید برای برداشتن تلفن و از خبرهای ناگهانی هم متنفرم . از تسلیت گفتن هم بیزارم ..بلد نیستم دلداری بدهم . تنها جمله ای که بعد از حرف های روتین ِ تسلیت گفتن از دهانم خارج شد "قوی باشین ..هرچند سخت بالاخره میگذره " بود ، حرفی که بلافاصله بعد از گفتنش پشیمان شدم ، حرفی که تداعی کننده ی چهره ی فلاکت بارِ پنج سال پیش خودم بود .

صَبر صَبر صَبر ..خدایا بهشون صبر بده .